نامه اي به پدر

پدر عزيز ديشب خواب ترا ديدم ، با چهره مهربان و زجر كشيدهاي كه شايد هيچوقت در زمان بودنت آنرا نديده بودم. پدر خوبم امروز كه از خواب بيدار شدم دائم چهره تو جلوي من بود ، حرفها و نصيحتهاي پدرانه تو در گوشم نجوا ميكرد.

بيادم آمد كه چطور بعد از انقلاب با همه مشكلاتي كه برايت درست كرده بودند ،با همه آنها مبارزه ميكردي ،بياد آوردم كه چطور بعد از آن همه خدمت در مدارس، خيلي راحت ترا به خاطر عقيده ات اخراج كردند ،بياد آوردم كه چطور دو سال تمام در زندان به خاطر عقيده ات زجر كشيدي و تحمل كردي و دم بر نياوردي ،يادم آمد كه بعد از آزاديت از زندان براي اينكه سر پائين نياوري و شكم من و سه فرزند ديگرت را سير كني روزها و شبها را ميدويدي تا لقمه حلال و آبرو مندانه تهيه كني،.و چه خوب كه آن موقع ميشد ناني بدست آورد.

پدر خوب و عزيزم ،امروز تازه ميفهمم كه چرا هيچوقت از عقيده ات دست بر نداشتي و هميشه بر آن پا فشاري ميكردي ،امروز متوجه شدم كه چه زجرها و سختي ها را براي فكرت تحمل كردي ،روزهائي را بياد آوردم كه با ماشينت براي تهيه لقمه ناني تا آن سر دنيا ميرفتي ،

پدر يادت هست من هم گاهي با تو ميامدم تا كمك دستت باشم ،يادت هست به من ميگفتي پسر لقمه حلالي كه امروز به دست مياوريم ارزشش به مراتب از لقمه حلال زماني كه تسليم ميشويم بهتر است ،آنروزها از حرفهايت چيزي متوجه نميشدم ،اما الان ميفهمم كه چه ميگفتي!

و اما پدر از حال و روز امروز بگويم كه تو 22 سال پيش بخاطرش خودت را به زحمت انداختي و فرياد كردي و بدليل آينده نگري تو درآن موقع به زندان رفتي .

اينروزها روزبروز اوضاع بدتر و بدتر ميشود ،همانطور كه آن موقع ميگفتي «كه روزي برسد كه مردم از زنده بودنشان پشيمان شوند «دقيقا همان اتفاق دارد مي افتد و اكثر مردم كم در آمد و متوسط در آمد از زنده بودنشان پشيمان شده اند ،پدر يادت هست در باره تورم در زمان تو زياد صحبت نميشد ولي امروز آنقدر تورم زياد شده است كه هر روز در محافل اجتماعي و سياسي از آن صحبت ميكنند ، پدر خوبم در زمان اسارت تو در زندان هنوز ميشد تكه ناني براي شب بدست آورد و خورد ولي الان براي يك تكه نان بايد پول زيادي پرداخت كني و زحمت زيادي بكشي.

امروز بيكاري، جوان هاي ما را به سمت اعتياد سوق داده است خيلي بيشتر از زمان تو ،امروز بدليل عدم برنامه ريزي درست براي اوقات فراغت و راه حل هاي مناسب براي ازدواج جوانان روز بروز فساد بيشتر و بيشتر ميشود. امروز مخارج بسيار از درآمد بيشتر و بيشتر است چون براي يك لقمه نان بايستي پول زيادي پرداخت كني در صورتي كه در آمدت به اندازه آن نيست!.

پدر يادت هست كه براي شغل برادرم به اصرار تو با يك شركت صحبت كردم و بردمش سر كار ،متاسفانه امروز برادر من بخاطر اينكه شركت حقوقش را چهار ماه به چهار ماه نميدهد بيرون آمده و من نه به اصرار تو بلكه بخاطر ياد تو با هزاران نفر صحبت كردم كه شايد دوباره بر گردد سر كار ولي نشد كه نشد.

پدر ديگر از چه چيزي و از كجا بگويم ،امروز من از پرداخت قسطهاي ماشين و خونه و يخچال و دوچرخه بچه ها و …وا مانده ام و هر دفعه برايم از بانكها نامه ميايد كه: آقا چرا قسطهاي عقب مانده ات را پرداخت نميكني ،حتما ميپرسي كه» چرا ؟ ،تو ديگه چرا ؟ ،تو كه مهندس يك شركت صاحب نام هستي چرا؟»

پدر امروز فرقي نميكنه كه تو مهندس باشي يا دكتر اگر بخواهي از راه حلال ناني بدست آوري و با آن زندگي كني امكان ندارد كه بتواني اموراتت را بگذراني ،

آري پدر خوبم اگر روزي كه به من ياد دادي خوب باشم و هيچوقت علي رغم فشارهاي زندگي از راه راست خارج نشوم الان ميتوانستم ماشين هاي گران قيمت و بزرگترين خونه را در بهترين نقطه شهر داشته باشم ،تازه ميتوانستم برادرم و بقيه اعضاء خوانوادهام را هم به سر و ساماني برسانم .

پدر عزيز،اگر در زمان بودنت كه از دوست عمو براي استخدامم در شركت معتبر كار گرفتي ،گفته بودي كه براي پيشرفتت در شركت كار نكن و با ارتباطات پسر خالهاي با همان آشنا بسنده كن ،الان من مدير بودم و وضعم فرق ميكرد ولي من فكر ميكردم با ورودم در آن شركت با پشت كار و تلاش ميتوانم پيشرفت كنم و روزي مدير شوم ولي ديدم كه نشد.

پدرم كه رفتي و داغ تو همچنان مرا تا آخر عمر ميسوزاند ،ايكاش بجاي راهي كه تو يادم دادي راهي ديگر بر ميگزيدم كه الان ميتوانستم براي تو يك مجلس ياد بود بياد ماندني بگيرم كه همه عالم و آدم انگشت به دهان ميماندند، ولي حيف و صد حيف كه پسر مهندس تو با اين در آمد اندك نميتواند . واقعا متاسفم پدر !